Publikacje

2018-04-08

Telewizyjny ‚state of hate’ – z fioletowego dywanu MIPFormats

W czasie przeglądu nowych formatów ze świata siedzący obok mnie dziennikarz westchnął, że w telewizji pokazali już wszystko, może poza seksem na żywo. Patrząc na kierunki inwestycji nadawców to pewnie tylko kwestia czasu. A czasu – tego na podejmowanie decyzji programowych – jest dziś coraz mniej, bo w wyścigu po najlepsze formaty startuje cała brygada chętnych, z nadawcami, wydawcami SVOD, telekomami i społecznościami (z Facebook Watch na czele).

Znaczenie dobrego refleksu szefów programowych podniosła Kate Philips z BBC Entertainment, która w arcyciekawym panelu w ramach MIPFormats opowiadała m.in. o tym jak biznes nadawców zmieniła konkurencja ze strony rynku OTT.

Ten wątek przewija się w zasadzie każdym wystąpieniu podczas canneńskich konferencji i wystąpień, a towarzyszą mu różne konkluzje. Chyba częściej krzepiące dla nadawców (wciąż to główni goście MIPTV i imprez towarzyszących), ale brzmiące cokolwiek fałszywie – że rynek platform VOD zapewnia raczej „dodatkowe” oglądanie, a OTT to wciąż uzupełnienie, a nie substytut dla TV. Tej pokojowej koegzystencji trochę przeczą dane o czasie oglądania tradycyjnej TV, jak również coraz większa uwaga rynku poświęcona formatom produkowanym i kupowanym przez „nowe” platformy – od Facebook Watch, przez Youtube’a i go90, po Netflix i Amazon. O ile do niedawna inwestowały one dość przewidywalnie – w seriale, dziś coraz śmielej wchodzą na nowe terytoria. Netfliksa z programem kulinarnym „Nailed it” czy męskim poradnikowym „Queer eye” i tak już rozbudowaną sekcją factual, trudno sprowadzać li tylko do dostawcy najwyższej jakości seriali. I bez wątpienia nie jest to dobra nowina dla tradycyjnych nadawców.  

Jakimi formatami więc telewizje przeciwdziałają spadkom? O tym opowiadali właśnie w Cannes m.in. The Wit – szwajcarska firma śledząca trendy programowe oraz Eurodata – międzynarodowa agencja badawcza. I takie kierunki inwestycji wypatrzyły:  

  1. Międzypokoleniowe oglądanie

Formaty łączące świat młodych i starych kiełkują od kilku lat. Tworzy się je po to, by zebrać przed telewizorami całe rodziny i zapewnić dobre ratingi w różnych grupach wiekowych. W tym roku warto prezentowano m.in. takie nowości:

  • „This crowded house” – w irlandzkiej produkcji pod lupę wzięto rodziny z „wyrośniętymi” dziećmi (20-30-letnimi), które nie potrafią się usamodzielnić i wciąż mieszkają z rodzicami i babciami. Ich drogę do uniezależnienia obserwują widzowie RTE

  • „Generations on tour” – ukraiński program, w którym dziadkowie i wnukowie zabierają się w podróż do ich świata. Babcie dostają tatuaże, wnuczkowie – spacery po uzdrowiskach, a widzowie – śmiech pomieszany ze wzruszeniem.
  • „Beat your teenager” – duński format, w którym rodzice nastolatków zatroskani stylem życia pociech, podejmują próbę wejścia w ich świat. Uczą się gier i esportu, by konkurować z dziećmi w ich dyscyplinach.  
  1. Eksperymentuj albo zgiń

Sfera eksperymentów społecznych w telewizji zaczęła się już z „Big Brotherem”, a twórcy kolejnych programów testują przez lata wszystkie możliwe terytoria – od wychowywania dzieci przez randki po zdrowie. Jakie nowości z tego nurtu wyłowili badacze formatów?   

  • „State of hate” – duński format, który wydaje się jak uszyty na miarę polskiego rynku. Idea programu zakłada zderzenie dwóch grup o skrajnie odmiennych poglądach i stylach życia – homoseksualistów i homofobów czy myśliwych i obrońców zwierząt. Zamknięci w odosobnionej bazie mają najpierw czas na konfrontację (psychologowie komentują ich zacięte dyskusje i walki), następnie muszą wspólnie wykonać zadanie (od harmonijnej współpracy zależy sukces, a od sukcesu – nagroda pieniężna), następnie raz jeszcze są skonfrontowani i okazuje się czy doświadczenie wspólnej pracy odmienia postrzeganie ideologicznego „wroga”.

  • „Bad habits, holy orders” – ten ratingowy hit Channel 5 z Wielkiej Brytanii też z powodzeniem można by przeszczepić do Polski. Pięć wyluzowanych i swobodnie prowadzących się dwudziestoparolatek, trafia na miesiąc do klasztoru. Tam ich styl życia i wartości zostają poddane próbie. Jak żyć bez smartfona, makijażu, internetu, alkoholu?

Dane międzynarodowych łowców trendów nie są spójne we wszystkich punktach. Jednym z nich pozostają celebryci. Jak oszacował The Wit,  liczba programów z ich udziałem wzrosła w porównaniu z poprzednim rokiem. Eurodata tymczasem wspominała o przygaszeniu tego trendu. Patrząc na sytuację w Polsce, trudno dostrzec początek celebryckiego końca, nawet jeśli mamy poczucie, że to wszystko taniec z coraz słabiej świecącymi gwiazdami.  

Joanna Nowakowska

Żyje z pisania, ale woli czytanie. Łącznie od ponad dekady śledzi rynek telewizyjny, a od jakiegoś czasu ma wrażenie, że rynek śledzi również ją :) Obowiązki naczelnej ScreenLoverki łączy z pracą w agencji mediowej, do której przeszła z Atmediów. Poprzednio (i jak dotąd najdłużej) - dziennikarka „Media & Marketing Polska”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze komentarze
  • Oczywiście masz rację.Dziękuję .Ewacheap viagra
  • Czytelniczko, bo Karina to imię żeńskie ;) A jak badaliście kanały linearne oglądane w Ipli?
  • Szanowna czytelniczko / czytelniku, tak spojrzeliśmy na więcej niż te 7 kanałów i do analizy wybraliśmy te właśnie. Zwrócę uwagę, że odpływ widowni załatwia wskaźnik ATV, czyli średni dzienny czas oglądania. Ten maleje i zawiera on stacje i duże i małe. To prawda, że również wielka czwórka traci na rzecz małych stacji i to także ujmujemy w pełnym opracowaniu. Tutaj jest jedynie fragment. A dane typu trendy czyli Gooogle Trends i social listening to trochę inne dane i one nie mierzą odpływu widowni tylko zainteresowanie właśnie. Edward
  • Analiza indeksów zainteresowania objęła 7 kanałów „tradycyjnej” TV (Polsat, TVN, TVP1, TVP2, HBO, Canal+ i Discovery) i 7 serwisów VOD (Player, Ipla, TVP.pl, Showmax, Netflix, Amazon Prime, HBO Go). A co z odpływem widowni do coraz bardziej rozdrobionej oferty kanałów tematycznych? Uważam, że w tym badaniu powinno się ująć więcej aniżeli 7 kanałów.
  • Asia, na początek ja również Cię pozdrawiam :) I niezwykle dziękuję za dialog, bo to oznacza, że temat jest interesujący. Chciałem tylko napisać że nasz raport nigdy nie miał na celu pokazywać który z domów mediowych jest największy, czy najlepszy. Ten raport jest raportem opartym o PRZYCHODY domów mediowych. Przychody "podpisane krwią" przez Zarządy Spółek (pod odpowiedzialnością karną). Wartość, którą trudno manipulować, w przeciwieństwie do zysku, obrotów, "zarządzania budżetem", itp. Jeśli ktoś w naszym raporcie widzi coś innego lub próbuje go inaczej interpretować, jest w błędzie.
X